Wie groeit die bloeit

Levenslang één keuken

“Nederland is te klein voor mij!”, schreeuwde een vriend van mij vorig jaar. Enkele maanden later verhuisden wij hem van het prachtige Utrecht naar het misschien nog wel mooiere Frankfurt. Hij was zijn baan bij een mediabedrijf in Hilversum ontgroeid en ging in Duitsland voor een telefoonproducent werken. Ik hielp hem zijn volledige hebben en houden in te pakken en naar een grote vrachtwagen te tillen. Als een geoliede machine sjouwden wij alle dozen en ook de schrik van elke verhuizer, de wasmachine, naar de verhuislift die het zwaarste werk deed.

Pension Jägerhof

Hij vertelde mij over zijn nieuwe keuken die hij zelf had ingebouwd. Ik was totaal verrast en vroeg hem of het om een koophuis ging. Dat was niet het geval. In Duitsland is dit heel normaal, vertelde hij: de keuken zit niet bij de huur of koop in. Iedereen koopt zijn of haar eigen keuken. Duitsers en Nederlanders hebben blijkbaar een totaal ander uitgangspunt over een basisaspect qua wooninrichting. Het riep bij mij veel vragen op, want hoe doen onze oosterburen dat wanneer zij kleiner gaan wonen… of groter? Nemen ze hun keuken mee en perken ze die in of breiden ze die uit?

Tijdens mijn verhuizingen in Nederland heb ik nooit een keuken hoeven kopen. Toch snap ik wel het voordeel van een eigen keuken. Wij Hollanders zitten soms met een foeilelijke keuken opgescheept. Zou het niet een idee zijn als wij ook allemaal met onze eigen keuken verhuisden? Dan hebben onze ouders ook iets om voor te sparen. Niet voor een ‘uitzet’ in de vorm van potten en pannen, maar voor een echte keuken! Hoe mooi is dat!

Gelukkig was mijn vriend voorbereid en kwam hij niet keukenloos in Frankfurt aan.

Jesp is een jonge dertiger. In zijn appartement op elf hoog kijkt hij uit over de Nederlandse en Duitse bossen. Op eigen ‘filosofische’ wijze laat hij zijn gedachten gaan over het leven aan de grens.

Wie stil blijft zitten, zal niet groeien

Wij mensen zijn voordurend in beweging om te groeien. Helaas vaak met het gevolg dat de dingen ons boven het hoofd groeien. Laten we eens kijken hoe de natuur dat doet. “Het wonder van de bomen is dat ze groeien in stilstand, hun buitengewoon evenwicht tussen dynamiek en onbeweeglijkheid“, aldus Paul de Wispelaere, Vlaams romanschrijver en essayist. Bij de mens gaat het nog mooier. Groei en ontwikkeling zorgen ervoor dat in negen maanden tijd uit één eicel en één zaadcel een mens kan groeien met twee voetjes, tien tenen, een neusje, twee ogen en een mond. Een fantastisch begin!

Bomen

Daar kunnen onze politici nog wat van leren. De problemen in de Oekraïne hebben met de zelfde wens van groei te maken. Europa wil blijven groeien en Rusland wil ook groeien. Nee, dan is de spirituele groei veel mooier. Daarmee bedoel ik niet religie, maar de groei als mens door ervaring, leren van ervaringen, luisteren naar anderen en uitdagingen aan te gaan. Het begint als volgt: Kies een uitdaging!

Wat voor uitdaging kun je kiezen? Waarmee kun jij je grenzen verleggen, je leven mogelijk verbeteren en groeien als persoon? Ga op zoek naar iets wat je graag wilt maar wat je eigenlijk niet uitvoert omdat je een beetje bang bent. Vaak vinden we de dingen die ons het meest gelukkig maken in de dingen die ons een beetje bang maken. Zoals het starten van een eigen bedrijf, een nieuwe baan zoeken, een huis kopen dat wordt getypeerd als ‘opknapper’, backpacken in een vreemd land, je eerste lezing geven, een eigen boek schrijven. Ik verheug me om van u als lezer te horen hoe u gegroeid bent in uw mens-zijn. Laat het weten via redactie@grenzenlosmagazine.nl

Handtekening Hans Benno Hein

Auteur: Teersa van Wezel

Deel deze post op
468 ad

Stuur je reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>