De waarde van schoonheid volgens Dick van Welzen

Tijdens Midzomertuin in Bredevoort werd op 22 juni voor de eerste keer de  Euregioprijs voor het mooiste gedicht uitgereikt. Iedereen vanaf achttien jaar kon meedoen. In de streektaal, in het Duits of in het Nederlands. Uit honderden deelnemers werd uiteindelijk Dick van Welzen verkozen als winnaar. Hij vertelt aan GrenzenLos hoe en waarom dichten zijn passie is geworden. Zijn liefdesgedicht was het mooiste: poëzie om bij weg te dromen…

Wie

_DSC2494Ik ben geen brooddichter, maar een amateur met ambitie en een laatbloeier – een ‘Spätzünder’.  Alhoewel ik altijd al liefde voor poëzie had. Ik houd van versierselen in taal en mooie zinswendingen. Ik zet mijn gedichten in elkaar om mijn pen en gedachten te slijpen. Ik schilder ook en veel inspiratie haal ik uit het werk van de Engelse landschapsschilder William Turner. In zijn werk zijn horizonten vaak niet te herkennen. Hij zet je aan tot onderzoeken, tot het innemen van verschillende gezichtspunten. Ik houd van het mysterie op het grensvlak van abstract en figuratief. In mijn gedichten probeer ik datzelfde te bereiken door dubbelzinnigheid.  Als ‘Spielerei’ aansturen op meerduidigheid, zodat de lezer nog meer zelf het gedicht schrijft.”

Wat

“Ik zie de dichtkunst als bijdrage aan en aanvulling op wetenschap en filosofie. Wij leven in een kennissamenleving, maar moeten ons niet blindstaren op onze rationele intelligentie. Je zag het al bij de Griekse en Romeinse natuurfilosofen, zoals Lucretius en vele anderen. Zij schreven over natuur en atoomleer in een wetenschappelijke benadering. Tegelijkertijd stelden zij eisen aan hun taal en lyriek om zowel de natuur, de mens als de kosmos te begrijpen. Ik geloof ook in die eenheid, in dat samenspel. Zo lijkt Bach zijn composities op wiskundige formules te baseren. Ieder mens probeert het op zijn eigen wijze.”

Waarom

_DSC2470“Ik deed mee aan de wedstrijd om mij enerzijds als dichter te laten stimuleren en anderzijds omdat ik affiniteit heb met de Duitse taal en cultuur. Zo hebben wij een huis in Duitsland. En toen ik collegevoorzitter van een hogeschool was, kregen wij steeds meer Duitse studenten. Het aantal Nederlandse studenten in de Duitse taal hier is veel kleiner dan studenten Nederlands daar; een verarming van de cultuur en voor Nederland als handelsnatie economisch niet erg slim. Het is toch bizar dat onlangs de winnaar van de eerste etappe van de Tour, de Duitser Kittel, na zijn zege geïnterviewd werd in het Engels… Duitsland is een reus in de Europese cultuur. Van oudsher al; denk maar aan Goethe en vele anderen. Toch is de Duitse literatuur en al helemaal de poëzie vrij onbekend in Nederland. Nederlanders zijn na 1945 volledig gericht geraakt op capitalisme en de Angelsaksische cultuur, met Amerika als rolemodel. Langzaam komen we wat tot inkeer. Dat zie je bijvoorbeeld in het onderwijs. In Duitsland leidt men (toekomstige) vakmensen op volgens het gildestelsel. Ondernemingen hebben een veel prominentere rol in het opleiden van jongeren en voelen zich daar verantwoordelijk voor. Men hecht als leerbedrijf aan het ‘koperen bord’ aan de muur. Als blijk van maatschappelijke waardering en natuurlijk goed voor naam en imago.”

Kunst

“Als socioloog besefte ik in mijn werk als consultant dat organisatieontwikkeling niet alleen een rationele wetenschap is en een organisatie niet een platte bundeling van mensen en middelen. Culturele waarden en imago’s  zijn nodig om mensen te stimuleren; om een beroep te doen op hun verbeeldingskracht. Tijdens wandelingen in de natuur met managers besprak ik met hen de waarde van ‘schoonheid’ en hoe dit in hun functioneren als leider een rol kan spelen. Zo was het strikt genomen niet nodig om voor de vuilverbranding in Twente een mooi gebouw neer te zetten, maar dat gebeurde wel. Kunst is van belang, hoe moeilijk het ook is de mechanismen die daarbij een rol spelen bloot te leggen.”

Motivatie

“Leer jezelf kennen en vind de rust om volgende doelen en uitdagingen aan te kunnen. Neem de vrijheid mooie dingen te doen. Zo breng je harmonie in je leven.”

_DSC2479

Foto’s  Hilde Wagenvoort

Auteur: Patricia Lindeman

Deel deze post op
468 ad