Beleefdheid: een kwestie van smaak?

Genieten van bierWij komen een gezellige Hollandse kroeg binnen, en mijn Duitse vriendin struint rechtstreeks naar de bar: “Ich bekomme ein Bier!”, roept ze (letterlijk vertaald: ik krijg een biertje). Ze steekt daarbij haar wijsvinger in de lucht om aan te geven dat zíj en niet bijvoorbeeld de persoon naast haar die bestelling doorgeeft. Haar commandotoon en het autoritaire gebaar met de vinger zorgen ervoor dat de Nederlandse barman ineenkrimpt. Hij draait zich nadrukkelijk langzaam om. Je ziet hem gewoon denken: “O, jij denkt dat je een biertje krijgt? Dat zullen we nog wel eens even zien!” Mijn vriendin is verbaasd: “Wat heeft die nou? Heb ik iets fout gezegd?”

Ik leg haar uit dat haar manier van bestellen voor Hollandse oren onaangenaam autoritair, misschien zelfs brutaal, overkomt. Ze zegt: “Zo heb ik het helemaal niet bedoeld. In Duitsland is dat toch normaal!”
En gelijk heeft ze. In Duitsland geef je zelf al het antwoord, voordat de bediening kan vragen wat je wilt drinken. Een typisch geval van een flater slaan.
Genieten van bier en hoffelijkheid
Omdat mijn vriendin het per se alleen wil doen, fluister ik haar in wat ze moet zeggen – ik heb zo’n dorst dat ik bijna flauwval. Een Duitser voelt zich bij de in Nederland gebruikelijke, voorzichtige formulering “Mag ik een biertje, alstublieft?” waarschijnlijk ongemakkelijk klein – bijna alsof hij een verzoekschrift moet indienen – maar het werkt wel! In een oogwenk staat er een koel blond biertje voor haar op de bar. Zie je wel! Stom genoeg ben ik vergeten te zeggen dat ze twee biertjes moest bestellen.
Als ik later nog eens terugdenk aan deze beleefdheidskwestie, valt me op dat “alstublieft” letterlijk betekent: als het u belieft, een volstrekt gebruikelijke formulering. Als ik het zo bekijk, vind ik zoveel onderdanigheid wel een beetje overdreven voor het (verhoudingsgewijs) kleine bier-tje dat het uiteindelijk oplevert.

Als we de tegenwoordig vooral pragmatische Duitse perceptie willen beschrijven, hoeven we alleen maar een bekend spreekwoord een beetje aan te passen: “Kinderen die vragen, worden niet overgeslagen”.

Proost!

Proost

Auteur: Teersa van Wezel

Deel deze post op
468 ad

Stuur je reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>